Yedi yüz beyitten oluşan, temiz ve akıcı Sanskritiyle birçok Hint kutsal kitabı arasında özel bir yeri olan Bhagavadgita, Veda döneminin Güneş tanrılarından Vishnu’yu, çoban tanrı Krishna’yı, Upanishadların Brahma felsefesini ve daha başka birçok unsuru bir potada eritmiş muazzam bir eserdir. Yazın geleneği olan Mahabharata Destanı içerisine yerleştirir. Akrabaların savaştığı bir savaşın başlangıcında, ölümü sorgularken araya sıkıştırılan bu yedi yüz beyitte, aslında kişinin kendisiyle olan savaşımı sorgulanır.

Kitap Yorumları - (3 Yorum)
İnsanlığa doğru yolu gösteren bütün kutsal metinler gibi Bhagavadgita’da mutlaka okunmalı ve konuya ilgi duyanların kitaplığında bulunması gerekir.
Mahabharata destanındaki Arjuna ve Krişna arasında savaşın hemen öncesinde yapılan konuşmaları içeren bir kitap.Ancak bu vesileyle insanın sınırları,erdemli davranış ve nirvanaya ulaşmak gibi kutsal kavramları anlatıyor.Kitabın sonlarına doğru kutsal metin özelliği biraz daha artmakta.Kesinlikle okunması gereken bir kitap.
İnsanın gerçek düşmanı, yanlış yönlendirdiği bilincidir. Bu kitap, Krishna biçiminde bedenlenen tanrı Vishnu’nun ağzından, insanın doğasını değiştirmesinin yollarını anlatmakta, gerçek inanışın ise, eskimiş dinsel uygulamaları yerine getirmekten çok, tüm canlılardaki özün aynılığını kavramak olduğunu göstermektedir. En büyük huzur, tüm zıtlıklara karşı aynı kalabilme durumudur…