Vahşi Kelebek

…Çingene, havada avucu açık duran elini işaret ediyor, sanki el, orada bulunmayan birine aitmiş gibi: “Bu el…bu kadın bir katil… Cinayet işleyecek…bir erkeği…” Neon ışığı çakıp duruyor Jülide’nin ellerinde: “Bir katilin elleri…” Genzinde korkunun kokusu… Aslında hem korkunç hem komik bir düştü. En komiği de kendi tepkisi. Falcı kıza kahkahayı basacağı yerde “Kimi?” diye sordu çünkü. Garip… Peki birisini öldürme hakkı verilse kimi öldürür? Acılı bir gülümseyiş beliriyor yüzünde: O kadar çok ki……Birden aynada kendi yüzünü göremediğini fark etti Jülide. Yalnızca saçları vardı. Çenesini kaldırdı, boynunu uzattı; ama yine görünmedi gözleri, kaşları, dudakları, burnu, kulakları. Sanki Jülide’nin yüzünü ele geçirmişti kelebek. Ellerini yüzüne götürdü bu kez; aynadaki kelebeğin üzerine de pençe gibi kalın kemikli iki el çöktü aynı anda, parmak uçlarından ince ince kan sızan iki kalın kemikli el…