Seni bana çok görüyor birileri.Yeryüzündeki ağızıma acı,ıstırap,gözyaşı, kan ve bomba koyanlar, seni buna dahil etmiyorlar.ne zaman başbaşa kalacak olsam seninle; birileri oturduğumuz toprağı ateşe veriyor.Toprak yanıyor, ağaçlar gözyaşı döküyor,seni alıp götürüyorlar benden.Beni yine yalnızlığıma terkediyorlar.Sensizliğin cenderesinden geçtiğim anıların her biri bir asra bedelken,yine etraf sensizlik kokuyor ey mutluluk..