“Girişimcilik olgusu Türkiye’nin tarihsel, kültürel arka planında oldukça güçlü olmasına rağmen, modernleşme, pozitivizm, obskurantizm tesirlerine açık kalınmış 1807 sonrasından itibaren Tanzimat Türkiye’si / Batıcılaştırılmış Türkiye’de bu konuda, bariz bir gerilemeden söz edilebilir. Oysa tarihsel-toplumsal özgünTürk girişimcilik kültür algısına göre, girişimcilik; toplumun sosyal refahının adaletli bir şekilde oluşmasında, fert-toplum bütünlüğü çerçevesinde denge toplum yapısınının kurulmasında ve “inanç, iman, değer” dünyasının reel ekonomiye yön vermesinde en önemli toplumsal gelişme araçlarından birisidir.Esasta girişimciliğin toplumsal yapının kültür sistemine ve o toplumun zihniyet dünyasına göre şekillenmiş olduğu gerçeğinin gözlerden ırak tutulmaması gerekmektedir.”