İnsanoğlu, yaşı başıyla ters düşen bir emek üzerindeyken nüfus tezkeresini hatırlamak zorunluluğunu duyar: Doksan bir yaşındayım, 70 yıldır kalem elimden düşmedi. Ülkeme bir dünya rekoru sayılan Yüz Yetmiş Sekiz kitap verdim. Ama bugün yarı gören gözler ve yarı duyan kulaklarla yine önünüzdeyim.Neden mi?Mevlana Celaleddin’i hatırlayarak ve izinde giderek: ”Vazifesini tam yerine getirememiş olanın vicdan rahatsızlığına ne ilacın şifası, ne mazeretin duası kar etmez!” der, yüce adam…Haklı olup olmadığıma gözlerimi kapayıncaya kadar her ay sizlere sıra numarasıyla bir yenisini sunmak hasretinde olduğum Tarih Aydınlığı Seçmeler’inin ilk sayısının son satırına geldiğinizde: ”İhtiyar haklı…” derseniz, devam edersiniz.Karar sizin…Cemal Kutay