Sünnetin Önemi

Sünnetin dostları olduğu gibi, düşmanları da bulunacaktır.Ne yazık ki Resulüllah (sav)’dan sonra hiçbir asır bu iki tipten hali olmamıştır.İslam alimleri gecelerini gündüzlerine katarak hadis usulü, hadis kritiği, senet açısından hadisteki kategorik çeşitlendirme, belli ölçüler dahilinde ortaya çıkarılan uydurma hadis, nasih ve mensuh’un ölçülerini içeren kitaplar yamışlar; nihayet “hadis dinde hüccet olamaz” yaygarasını koparan din düşmanları ve özellikle de aşırı uç rafizilere karşı Kur’an ve sünnetin şaşmaz silahiyle reddiye mahiyetinde eserler vücuda getirmişlerdir.İşte o eserlerden birisi de, İmam-ı Suyuti tarafından yazılan “Miftahu’l Cenneh Fi’l İhticac bi’s Sunneh” adlı eserdir.İmam-ı Suyuti bu eserinde, hadisin dinde hüccet olamayacağını iddia edenlere karşı, Resulullah (sav)’ın sünnetini yine onun Sünneti ile savunmuş, yüzlerce değişik varyanttaki hadisleri farklı ravilerden getirerek, hadisin dinde hüccet ve Kur’an’dan sonra ikinci derecede en güçlü teşri kaynağı olduğunu , dahası Kur’an ve Sünnetin arasına asla girilemeyeceğini ispat etmiştir.