Seher vakti… Hayalinle uyudum; hayalinle uyandım. Uyanınca gülümsedin bana. “Günaydın,” dedin. Güzellik anıtı gibisin. Venüs seni bilseydi, karalara bağlayıp yüzünü gizlerdi. Dolunay, yüzünün suya yansımasının acemi bir suretidir sevdiğim. Çiçekler, teninden yayılan kokunun kimyasını çözebilmek için doğanın umutsuzca deneme yanılmasıdır. Sesin, büyüsüyle beni bilmediğim uzaklara götüren senfonidir; sözlerin ilahi bir serzeniş. Bu güzelliğinle sürekli yanımdasın. Sen gelmeyince ben kaç kez gidiyorum senden, her defasında geri dönsem de… Ama hayalin terk etmiyor beni. Belli ki ikimizden de vefalı.