Ocakta, kazma vuruşlarının yarattığı ürkütücü, dayanılmaz bir sessizlik vardı. Hayat, üç boyutlu küresel bir alan olmaktan çıkmışa benziyordu. Sessizlik, geçmiş ve gelecek zamanı yutmuş, şimdiki zamanı sistemli kazma hareketlerine kilitlemiş, kazmacıları silik gölgelerden ibaret figüranlara dönüştürerek kendi doğalarına yabancılaştırmış gibiydi. Direkleri, direksiz yerleri, fareli karanlıkları, mumları süzdü, Bayram. Kömürün patlamasından, tavanın çökmesinden korktu. İç çöküntüsünü dinlerken durdu, terleyen kömür katmanlarına, yalancı tavana ve galeriden gelen küfecilerin konuşmalarına kulak verdi.