Emeviler Abbasiler Selçuklular

Emevîler ve Abbasîler, ‘Gül Devri” diye adlandırdığımız Dört Halife döneminden sonra peş peşe yönetime geldiler. Aralarındaki kardeş kavgası elbette islamiyet’e ve Müslümanlara zarar verdi. Ancak; aralarındaki hizmet yarışı ortaya güzellikler de çıkardı. Özellikle Emeviler devrinde İslamiyet Arap Yarımadası’nın sınırlarından taşarak Asya, Avrupa ve Afrika kıtalarında geniş bir coğrafyaya yayıldı. Islam mimarisi, Islam Sanalı onların zamanında büyük gelişme gösterdi.Abbasiler döneminde islam sanatına yeni eserler katıldı. İslamı anlamak ve anlatmak için ekoller oluştu. Mezhep imamları, ibâdet ve itikatta baş gösteren kavram kargaşalarına son verdiler. Hadisler derlenip yayınlandı.Ancak ne var ki ortalık bir türlü durulmamıştı. Bağdat’ta oturan Abbasi Halifesi bu duruma bir son vermek için Selçukoğulları’na başvurdu. Emeviler devrinden beri İslam Devleti’nin çeşitli kademelerinde yer alan Türkler artık kesin söz sahibi olarok bu devleteyön vereceklerdi. Tuğrul Bey 1055 yılında Bağdat’a girdi ve Halife tarafından karşılandı. Halife Kâim bi-Emrillah Tuğrul Bey’i önce “Müslümanların Hükümdarı”, daha sonra da “Doğu’nun ve Batı’nın Sultanı” olarak ilan etti. islam Devleti’nin siyasî gücü Türkler’de, Hilafet makamı ise Abbasiler’de idi… Yazarımız Osman Oktay bu kitapta; birbirlerine karışıp kaynaşmış olarak islam Tarihi’nde önemli bir yer tutan Emeviler, Abbasiler ve Selçuklular’ı anlatılıyor.