Bir Satranç Öyküsü

“Yaklaşık yedi hamle sonra Czentovic uzunca bir düşünmenin ardınan gözlerini kaldırdı ve konuştu: “Beraberlik”.Bir an müthiş bir sessizlik oldu. Birdenbire dalgaların hışırtısı duyuldu. Salondaki radyoda çalan caz müziği odaya yayılıyor: gezinti güvertesinde atılan adımlar bile ayrımsanıyor; pencerelerin aralığında dolaşan rüzgarın hafif esintisi hissediliyordu. Herkes soluğunu tutmuştu; herşey birdenbire olmuştu ve hepimiz bu meçhul adamın, iradesiyle neredeyse kaybedilmiş bir partiyi, dünya şampiyonunu zorlayarak geri almasından ve olanaksızı gerçekleştirmiş olmasından hala ürkmüş durumdaydık.”