Karanlığında kaybolursun gecenin ruhunla birlikte,Güneşinde yanarsın ama mutlu her halinle,Umudunda yitersin vuslatın seve seve,Dillerin lâl olur yar diye diye…”Hayat” demiş ulu Kartal ”Hayat, isteklerimizin gerçekleşmesi karşısındaki tavrımız değil; istemediğimiz olaylarla karşılaştığımızda göstereceğimiz tutumdur.” Anlamıştı minik Kanarya… İstediğimiz şekilde gelişen olaylar sıradandır ve vereceği mutlulukta sınırlıdır. Oysaki istemediğimiz şekilde gelişen her olaya göstereceğimiz dirayet ve kârlı sonuçlar başarımızla gelen hazzı arttıracaktır.”Bence” demiş Kanarya ”Bence müziğindir hayat.” Kartal gözlerine dikkatle bakmış Kanarya’nın; ruhunu okumak, anlamak ister gibi…”Müziğindir hayat, şarkılarındır. Öyle şarkılar vardır ki duyarsın ama dinleyemezsin. Gelir ve geçer sanki hiç uğramadan kulağına. Bazı şarkılar da vardır ki ‘ben yazsam ve de söylesem bu kadar olurdu’ dersin; rengi, tınısı, ruhu sendir şarkının… Hayat müziğindir, şarkıdan ne anladığındır.’’