Açık Saatler

Herer şeyi görüyorum açık saatlerde. Ama her şeye varamıyorum. İnsan her şeye varabilir mi? İnsan her şevde kendini görmeli değil mi. Çünkü her şeyde insan vardır. Ama nafile, insanın her şeyde kendini göçmesi mümkünler mümkününün ötesi, ötelerden gelen ziya kendi soframıza uğradığında aydınlığın ay aklarına ulaşma babında belki umuda biraz daha kazma vuruyoruz dünya adına. Dünya adına konuşuyorum burada bu açık saatlerde. Dünya adına yayın yapıyor bütün bitkiler. Dünya adına çiçek açıyor ağaçlar. Dünya adına uçuyor bütün kuşlar. Dünya adına gökyüzü gök renginde. Dünya adına seni seviyorum renginde. Gözlerin izlerime değdiği renginde. Seslerin sesime değdiği renginde. Yazgının kadere dokunduğu renginde. Kaderin ellerime dokunduğu renginde. I’armaklarılından aşağıya günlerin indiği renginde. Pazartesi salı çarşamba perşembe renginde. Ey bir oruç renginde. Dünya adına konuşuyorum burada Türkçe renginde. I;Ttem iz bir ilgi gelişiyor sessizi iğe. Teri em iz niyet-jrle gelecek günlere. Marjinalim bugün ve yarın. rneğin günaydın diyorum açık saatlere. Sabalı-ı Miliniz hayrola açık saatlere. Kayıtlı Alemlerden ıilsiz âlemleri görenlere. Sol omuzdan sağ imza geçenlere. Sol omzun altındakini bilenlere. ölmeyenlere sevgisizliği. Sevgiyi gönülden gönle gçirip sevinenlere. Gönülden gönle sevinenlere. urup sev inenlere1. Ej sev inenlere. Sessizce.”