Kimseye kinim yok benim, kimseye kırgın değilim.
Tuhaf Bir Kadın, Leyla Erbil
“Bu kapıları bana Atatürk açtı softa herif anladın mı, Atatürk açtı bu kapıları bana, sen kim oluyorsun da yeniden o karanlık deliklere tıkmaya kalkıyorsun Türk kadınını ha?”
Tuhaf Bir Kadın, Leyla Erbil
Gönlünün tüm cömertliğiyle çağırdı beni, yoksulluktan, umutsuzluktan başka bölüşecek bir şeyi yoktu biliyorum, gene de nasıl mutlu kılıyordu varlığı beni...
Tuhaf Bir Kadın, Leyla Erbil
Cumhuriyet çocukları bunlar, düşmansız bir vatan bıraktık onlara Atatürk’le birlikte
Tuhaf Bir Kadın, Leyla Erbil
“ Bu kapıları bana Atatürk açtı softa herif anladın mı, Atatürk açtı bu kapıları bana, sen kim oluyorsun da yeniden o karanlık deliklere tıkmaya kalkıyorsun Türk kadınını ha!”
Tuhaf Bir Kadın, Leyla Erbil
Hicran gibi âlemde elim derd-i ser olmaz

Sen bezmimize geldiğin akşam neler olmaz.
Tuhaf Bir Kadın, Leyla Erbil
“Bu kapıları bana Atatürk açtı softa herif anladın mı, Atatürk açtı bu kapıları bana, sen kim oluyorsun da yeniden o karanlık deliklere tıkmaya kalkıyorsun Türk kadınını ha?”
Tuhaf Bir Kadın, Leyla Erbil
“Susmak, baş eğmek alçaklık değil!” derdi. “Baş eğeceksin, kaçacaksın ama ilerde vurup almaya hazırlanmak için,” derdi.
Tuhaf Bir Kadın, Leyla Erbil
Hicran gibi âlemde elim derd-i ser olmaz

Sen bezmimize geldiğin akşam neler olmaz.
Tuhaf Bir Kadın, Leyla Erbil