Hüzün denilen şey tıpki siyah, dalgalı saçlarının arasına nasılsa yerleşivermiş beyaz bir saç teline benziyordu. Hüzün kopardıkça çoğalıyor, çoğaldıkça arsızlaşıyordu.
Şehrin Aynaları, Elif Şafak
Bir insana sırrınızı verdiğinizde, özgürlüğünüzü verirsiniz.
Şehrin Aynaları, Elif Şafak
Ne kadar yaşarsam yeterince yaşamış olurum acaba???
Şehrin Aynaları, Elif Şafak
İstanbul, insana dair ne varsa sûretinde taşırdı.
Şehrin Aynaları, Elif Şafak
Her şey tersine gidiyor...kitaplar hocasız ve hocalar kitapsız...gençler halsizleşiyor ve yaşlılar gençleşiyor...yaratıklar insanı oynuyor ve insanlar da yaratığı...
Şehrin Aynaları, Elif Şafak
Anlatacak çok şeyim olsa da, emin değilim anlaşılmak istediğimden.
Şehrin Aynaları, Elif Şafak
Beklemek...
ama neyi...
ve kimi...
hem, nereye kadar...
Beklemek...
ama niye...
Şehrin Aynaları, Elif Şafak
"Aynalar şehrine geldim çünkü benden evvel yazılmış bir hikáyenin içindeyim. Aynalar şehrindeyim çünkü kim olduğumun peşindeyim.."
Şehrin Aynaları, Elif Şafak
Cesaretle cehaleti karıştıranlar nelere sebep olabileceklerinin farkında bile değiller. Oysa... çocuklarımıza miras bırakacak sokak isimlerimiz olmalı.
Şehrin Aynaları, Elif Şafak
Günahkarların sustuğu yerde günahları dillenir.
Şehrin Aynaları, Elif Şafak