hani çobanıydımsimsiyah saçlarınınhani umursamazdık yaellerimizden kayarken hayatbana mısın demezdikpapatya tarlalarını yalayan rüzgara inatbir anlık hevesti kursağımızda zamankırlaşan saçlarımız kaldı geriye bizdenbir de kırışık çehremizgeçerken serden güzelliğimizneler kaçırmışız meğer habersiz