“Bir yeni yılın eskilerinden daha iyi veya üstün olması için bir sebep mi var?Amma biz, öyle olmasını temenni ederiz. Dünyada ümit kadar kuvvetli bir saadet sigortası siortası olamaz. Ömrümüz, daha iyi günler olacağını ümit etmekle geçer. Hakikat olan şu ki, zaman zaman seviniriz, sonra üzülürüz. Bu arada yer, içer, yorulur, dinlenir, uyuruz. Takvimlerden birer birer yaprak çevire çevire, hiç değişmeyen mevsimleri yeni dünya saya saya, insanların ve huylarımızın değişmeyişine, ebedi olduğuna yemin ettiğimiz aşklarımızın nefrete dönüverişine hayret ederek, zamanın hunisinden boşluğa damlayacağımız deliğe kaymakta devam ederiz.Ve yılbaşı geceleri, herşeyi unutmak isteği ile deliler gibi eğlenmeğe teşebbüs edişimizin, çılgınlıklarımızın asıl sebebi de budur.”