VADİDEKİ ÇIĞLIKLAR Dağların eteğinde kartal gibi tünerkenSon vakte ezan oldu vadideki çığlıklarTarihe not düşenler fırtınayla sinerkenKendini yazan oldu vadideki çığlıklar Dört mevsim azgın Çoruh can alırken canlardanAğıtlar yükselirdi loş ve köhne hanlardanAcı haber gelince sularda olanlardanYıllarca hazan oldu vadideki çığlıklar Artvin’den Erzurum’a bütün köyler imeceOlanlardan kurbanlar verildi gündüz geceYol destan oldu dilde, ağıtlar hece heceBir ömür Fizan oldu vadideki çığlıklarO tarihler vadide yaşanan Orta Çağ’dıAçlıklardan tokluğa sanki bir rahmet yağdıÇığlıklar türkülerle yükseldi arşa değdiAnne, kız, kızan oldu vadideki çığlıklar Sonra beş para için öz vatana küstülerOnca efsaneleri derinlere bastılarEğdiler boyunları,  bir kenarda sustularGaflete izan oldu vadideki çığlıklar Boş kaldı yaylaları, çakal girdi otağaÖksüz kalan evlekte hüzün vurdu yaprağaBağrında yaşadığı yediveren toprağaKaderi çizen oldu vadideki çığlıklar Lazoğlu’nun sözleri hisse alanlar içinİki kere ölümdü gölde kalanlar içinKendi elleri ile sevdiği canlar içinMezarlar kazan oldu vadideki çığlıklar