Eskiden uçurumlar besteleyen bir müzisyendimYeniden müzisyen olabileceğim güne kadarAvuçlarımda kırgın bir uğur böceği gibi sevinebilirimTuhaf değil insanın kendi avuçlarında sevinebilmesiSevinebilirim, bir kapı aralığından bakıp dünyaya…Yeniden uçurumlar besteleyeceğim güne kadarBahse girerim resmini yırtıp attığım şeylerdiMüziği susturan temenna geçitlerim…Kuşlar olmadan yaşanmaz peki ya bunuYa bunu kimse bestelemiyor; niye?