Türk Romanında Karnaval

Kültürün kaynaklarına yönelmiş bir çalışma, dışarıdan, “iktidar egemenlikleri için” üretilmiş yapılara karşı “kendisi olan” yapıları ortaya koyma çabasıdır. Alt ve üst kültür ayrıştırmaları, “üstün, insancıl, aydınlatıcı, kurtarıcı” ile “yaban, saldırgan, ölümcül” arasında kurulmuş “ben -öteki” geriliminden beslenen “Batılı-Şarkiyatçı”, sömürgeci düşünceye ve bu düşüncenin dolaylı olarak ürettiği, Doğulu tepkici saldırganlığa karşı savaşımın yolu ancak böyle bir bakış açısıyla bulunabilir.