Bu eserle, anne ve babaların önce kendi nefislerin-de öğütleri harmanlayıp, sonra da çocuklarına nasıl öğüt verilmesi hususunda zengin bir birikim ve tecrübe kazanmaları amaçlanmıştır.Çocuklar ve gençler okuduğunda ise, her bir öğüdü adeta anne ve babalarından alıyorlarmışcasına alarak özümsemeleriyle; iyiye ve güzele doğru davranış değişimi ve davranış gelişimi hedeflenmiştir.Böylelikle toplumda ortaya çıkan ve yediden yetmişe her-kesin üzerinde ittifak ettiği , ahlâkî ve insanî değerler dejenerasyonuna karşı bir baraj oluşturma gayesi güdülmüştür.Bir toplumda öğüt müessesesi tam işletilebilirse,o takdirde hatalar,yanlışlar ve tüm olumsuzluklar asgariye indirilebilir. Bunun aksine öğüt müessesesini yürürlüğe koyamayan ve :“Bana öğüt verme para ver…” mantığının hakim olduğu toplumlar, içerisinde pek çok arıza bulunan ve her an bu arızalara yenileri eklenen fakat hiçbir tamir yapılmayan makine haline dönüşebilir. Belki bir süre çalışır ama nihayet dağılır.Düzeltilmeyen her hata, ısrar edilen her yanlış ve“ Ben yaptım oldu”mantıklı her olumsuzluk büyüyerek çığ haline dönüşür.