‘Kör bir yalan içinde debeleniyorsunuz. Beni vurmak için öok mu sabırsızlandınız? Beni vurduğunuzda niçin bölüneceğinizi anlayacak mısınız? Farketmeden senelerce kucağınızdaki yosma ile ne kadar yaşayacaksınız? Kaç maske takıp, kaç körpe can alacaksınız? Sizden farklı düşünen bir insana hangi yüzle dönüp bakacaksınız? Hep yarım mı yaşayacaksınız? Hiçbir sevgiden iz olacak mı içinizde.Ben değişmadim, vazgeçmedim sizden. Sizin bu çelişkilerinizi düşündükçe zaman geçmiyor.Düşlerim kanatlanmış uçuyor, vurmak istesenizde beni vuramazsınız. Vaad edilmiş bir yalana esir olmuşsunuz. Ben kendimi kendime kilitledim, kendi ruhumu kendim esir aldım, yalana kanmadım. Gerçeklere karşı yabancı değilim sizin gibi. Sizde mecburen yalancı oldunuz ve gerçekliğim sizleri yakıyor. Kendimi size karşı savunmuyorum, sizi kendine köle edeni anlatmaya çalışıyorum. Yarın gözyaşlarınız düşerken siz utanmayın, bizi bize vurdurtanlar utansın.’