sürüyor gökyüzünü rüzgârın pulluğudevriliyor zaman yeni bir yol açılıyor kırıklıklarımdadilden dökülen incilereyvah ve aman!azabıyla sırtlanıyor ölü korkularım.yukarıda tanrılar gülüşüyorsefil ve yaman.kürüyor gökyüzünü günahlarımyuvarlanıyor büyüyerekyasımızı tutacak belki çaresizlikölümün soğukluğu gövdeyi titretmekteçıplaklıkla birleşerekgülümsemeler çoktan göçtüsütü sağılmış bakire çölleregittikçe gevşeyerek.