Sonunda mücadele bitmişti. Şehirdeki neredeyse herkes katledilmiş ve topu topu iki yüz kadar kişi esir alınmıştı. Cheng Theng, Çiçi’nin başını esirler önünde kesmiş ve ibret-i alem olsun diye çıktığı kapının üstüne astırmıştı.Ardıç, Yalçın, Battal ve İçten’e ne olduğunu ise hiçbir tarih kitabı yazmamıştır. Fakat Şamanlar onların Çin’e götürülen esirler arasında olduğu kanısındadır. Bazıları ise başlarının Çiçi ile beraber asıldığı düşüncesi savunmaktadır.Peki kaçan onca Şaman’a ne oldu?Bir kısmı İran’a ulaştı, bir kısmı Doğu Asya’ya geri döndü, bir kısmı ilerde Avrupa Hunları olarak bilinen Kuzey Hunları ile beraber göç etti ve Asya’da kalan bazıları da Anadolu’ya akın eden Türk güruhları ile buralarda çeşitli “Mektepler” kurdu. Fakat İslam’ın yayıldığı bu coğrafyada eski Türk dinlerine inanan neredeyse kimse kalmadığından genç yaştaki özellikle Frank (Avrupalı) çocuklarını alıp eğittiler. Birkaç nesil -normal bir Şaman ayin sonucu yaklaşık 200-300 yıl yaşayabiliyordu- böyle devam eden Şaman geleneği ise Çinliler’den sonra başka bir bela ile karşılaştı…”MOĞOLLAR”