Bütün şairler şiir söylemek hususunda söz meclisinde (elest bezmi) bir kadehten sarhoş oldular. Lakin bazılarının şarabına sakinin nazarını tesiri de karıştı. Ma’na alemini dili ile konuşan bu şairlerin ağızları, şiir söyledikleri zaman, suret alemine karşı kapalıdır. Bunlar hakikat denizine ağ atmış olgunluk deryasının dalgıçlarıdır. Sen bunları öteki zümre ile bir tutma. Zira bunların şiirlerinde şairlikten başka senin anlamadığın bir şey daha vardır.