Varlığın gerçeğini doğada aradılar. Ama burada Us kendini tüketemez—doğal bilgelikten tinsel bilgeliğe yükselmenin zorunluğu. Sokrates İyi ve Doğru olarak Gerçekliği insanın törel doğasında aradı, Atina duyuncunu, yürürlükteki törelliği bir ironi konusu yaptı. Ayrım öldürücüydü. Felsefenin doğuşu ona eşlik eden inanılmaz düşlem gücüne, gün ışığına ilk çıkışın güçsüzlüğüne karşın görkemlidir, çünkü salt kendi içinden doğmuş olmanın coşkusu, salt kendi öz açınımını şekillendirmenin güzelliği olarak, varoluşunun öğesini bulduğu yer özgürlüğün tözüdür—arı düşünce.