Yırtık kazak içinde uykusuzdur gözlerBeton bir yatak ve koynunda annesizlikİki büklüm kıvrılır ne kadar hohlasa da faydasızBir türlü ısınmaz yalnızlıktan üşüyen elleriMelek yüzlü bir hayale sarılır buruk bir tebessümleUyutmaz onu ne yorgun kirpiklerNe de sokağın ninnisiIşıklar söner uykuya bürünür lacivert geceGölgeler bile inzivaya çekilirDonuk yüzünde solgun bir düş kırıklığıHüznü yorgundur çığlığı suskundurAcıyı nakşeder gecenin gergefineUyutmaz onu ne ağırlaşan göz kapaklarıNe de sokağın ninnisi…