Rüzgarla Dolu

Kalbim AğlamaklıKalbim ağlamaklıGece yağan kardanİstasyon, tren raylarıHüzünle dolaştığım nehirKar altında şimdiBütün şehirHırsla fırlıyorum sokağaDuvarda günün reklam afişi’İnsanlar güzel ve iyi şeylere layıktır!’ On yılını doldurdu içerdeSeksende içeri alınan Her biriDağlardan yana çevriliyor gözlerimSiyah bir ay yokluyor sisli doruklarıSorsam bu ülkenin acıklı tarihini verecek Tek başına, boynu eğik duran her çiçekKalbim ağlamaklıGece, apansız yağan kardan mıKimse bilmeyecekBuz tuttu şimdiden yürüoüğüm asfalltAçık açık ağlıyorum hırsımdan artıkTek bir beyaz sayfası kalmamak üzreKirlendi hayatın defteriYıllar geçtiHâlâ kulaklarımdan çınlıyorEskici bir babanın üzgün sesi’Ah! Mutluluktan yana değildir hayat.’