Rönesans boyunca, estetik kategoriler, hayata ve gerçeklik kavramına ilişkin kimi yapıların tasarlanmasında izlenen farklı yolları temsil etmekteydi. “Oran”, “ölçü”, “mimesis”, “ékphrasis”, “ışık” gibi kavramlar, sadece figüratif sanatları bağlayan estetik kanonlar değil, çağdaş modeller için de birer referans sayılmaktadır. Castelli’nin bu çalışması söz konusu kavramsal bağlantıları sadece geleneğin perspektifinden değil, aynı zamanda modern sanatın yaratıcı çözüm önerilerine yol gösteren bir bütün olarak okuyor. Bilhassa 1400’lü ve 1500’lü yılların sanatsal kavrayış, uygulama ve ön-kabulleri bağlamında kaleme alınmış toparlayıcı ve analitik bir yapıt olma iddiasıyla dikkat çekiyor “Rönesans Estetiği”.