Şiirin temel işlevini “zevk verme” ve buna bağlı olarak şairin temel görevini “güzel sözel nesneler yaratma” olarak anlayan bir şairin bu uğurda vardığı ustalığı “Aşk” izleğinde ısrarlı bir yolculuk olarak örnekleyen Rime; “Aşk”ı tanrısal düzeyde kişileştirmesiyle aynı zamanda insanın ulaşabileceği “güzellik” ve “zevk” doruklarını da gösteriyor.