Reklamcılar “evrensel iletişimi” sağlayabilmek amacıyla “ortak gör¬sel bir dil” arayışına girmişlerdir. Bu doğrultuda, “güçlü”, “etkin”, “etkili”, “çekici” görüntülerin, iletilerin kurgulanması gereklidir hiç kuşkusuz. Ancak “görsel esperanto”, her ülkede her tür hedef kitle için uygun mudur? Böyle bir görsel dil reklam iletişimi açısından uygulanabilir mi yoksa bu dile, iletinin aktarılacağı ülkenin “değerleri” de eklenmeli mi¬dir? Bu soruya, kimilerinden, “hayır, değerleri katmak gerekmez, çünkü görüntü çok güçlü bir etmendir, kimi zaman sözlü iletişimin bile yerini alır. Sonuçta, herkes görsel iletileri çok kolay algılayabilir” yanı¬tını alabiliriz. Bu yanıtın doğruluğu tartışılabilir.