O’nun gönlünde ne vardı?•O’nun gönlünde; hidâyet bekleyen insanlık vardı. •O’nungönlünde; takvâya eriştirilecek ümmet vardı… •O’nun gönlünde; dertlerine derman olunacak garipler, mazlumlar, kimsesizler ve yetimler vardı.Çünkü; O’nun âlemlere rahmet olan gönlü, uçsuz bucaksız bircihan gibiydi. Bütün mahlûkat o gönlün derûnundaydı.Kezâ; O sav bir yağmur gibiydi; bütün ücrâları bile yeşertiyordu.O sav bir güneş gibiydi; bütün kuytuları bile aydınlatıyordu.Bu dâvâda; Ömür boyu Rasûlullah sav Efendimiz, hiç tatil yapmadı. Bir ağacın altında istirahat edeyim demedi. Çünkü O sav; •Açları doyurmakla açlığını unutur, mânen doyardı.•Fakirlerin derdine derman olmakla ferahlardı.•Hidâyetlere ve takvâya vesile olmakla, huzurbulurdu.