Gönül denen kapıdan, benlik adım atmasınNefsine esir olup, melâmette satmasınYüzmesini bilmeyen, deniz, derya dalmasınZâhirde oynaşanlar, bâtından ne anlasınEne’l-Aşk şarabından, bir dem içen kanmasınBin kez öpsün Leyla’yı yine Leyla sanmasın.Esrik olsun akıllar, haşre kadar böyleceGönül denen Kâbe’yi, kaplamasın bir geceNur üstüne nur doğsun, hâlelerle iç içeSeyreylesin o nuru, şöyle kendi kendinceÂşık da mâşûkuna kavuşunca gizliceSöylenecek söz kalmaz, dile gelmez bir heceAşka düşen gönüller, kanar kudret ab’ındaBu ab’ı hayvan nedir, Ene’l- Hak hesabında?Seyreyle ki kaç renk var, aynadaki tab’ında?Farkta fark görmeyesin günah ve sevabındaGüller dermek dilersen O dostun gülzârındaBaki Yaşa ibret al, şu Ba’nın kitabında.