Kendi hayat hikâyesi bir haksızlıkla başlıyordu asıl. Doğum tarihi, adaletsizliğe uğradığı tarihti. Koyu bir gecenin bahşettiği dolunaydı. Keskin sancıların eseri… Postmodern bir darbenin doğurduğu adam. Taktik ve stratejik açıdan Cumhuriyet tarihinin en büyük psikolojik savaşının tank paletlerinden sağ çıkan adamdı. Darbe kansızdı, kendisi yaralı. Cemil Meriç’e göre; “Yaşamak yaralanmaktır.” Bundan sonra yaralanarak yaşayacaktı. Ağzında onlarca yara vardı, yüreğinde binlercesi. Asıl canını acıtan ağzındakiler değil, asıl canını yakan kalbinde açılan yaralardı. Hem muztaripti hem şaşkın. Derin devletle tanışmıştı.