Muhsin Ertuğrul, tiyatro tarihimizin en beğenilen, en sevilen sanatçısı oluşunun yanında, en çok eleştirilen kişisi olarak da ilginç bir konuma sahiptir. İdealist bir tutumla, salt tiyatro sanatımızın gelişmesi için didinen sanatçımız, kimi zaman “belirli bir dünya görüşü” olmadığı için eleştirilirken, kimi zaman da “astığı astık kestiği kestik, resmi tiyatronun diktatörü, mel’un, sinsi yıkıcı, bozguncu fikirlerinden, ideolojisinden tiyatromuzu kurtarmanın bir milliyetçilik hamlesi” sayılacağı bir “efsane kahramanı” olarak görülmüştür.