‘‘O’nu tanımak ve sevmek, O’nun sevdiklerini de sevmeyi gerektirir. İbn Arabi hazretleri, Zünnun-ı Mısri kitabının girişinde şöyle der: ‘ Allah’ın dostlarını sevmek, Allah’ı sevmektir.’  Her aşk, O’ndandır, ama O’na raci olmayabilir. Lakin bir insanı sevmeksizin, Allah’ı sevmek imkansızdır. Bu sırdandır ki, insan, mesela ‘insanlığı’ sevmez, ‘insanı’ sever. Sevgi nesnesi insandır, öyle görünür ilk bakışta, ne var ki, muhabbet burada kalmaz, o insan üzerinden asıl sevgi nesnesi olan Allah’a yücelmek zorundadır.  Bu incelemeler de, hem yazarın manevi besin kaynaklarından olan Es-Seyyid Osman Hulusi Efendi’nin düşünceleri dile gelmektedir, hem de manevi geleneğimiz içerisinde Hulusi Efendi Hazretlerinin yeri ve konumu kendisine ifade imkanı bulmaktadır.