Ayı parmağını kaldırmış, söz istiyordu. “Kendimi savunmam gerekli” diyordu. Söz verdi yargıç ayıya ve başladı ayı anlatmaya. Yalvaç Ural’ın bu kitabını ilk kez “Detska Radost” yayınları arasında Makedonca yayınlandığı zaman okumuş ve çok etkilenmiştim. Hatta bununla da kalmayıp, “Razvigor” adlı dergide Yalvaç Ural’la ilgili “Ural’ın lirik dünyası” adlı uzun bir yazı yazmıştım. Ural, bu poemasında efsaneler babası Lafonten’i hayvanlara yargılatmaktadır. Gerçekte bu poema çok sempatiktir. Yergi ve mizah ağır basmaktadır. Yazar bu yapıtında tüm ironi ve algılama gücünü ortaya koymuştur. Lirizm eksik değildir. Düz yazıyla şiiri birleştirmeyi ustaca başarmaktadır. Ve bunu küçük okurların kafasına bili gücüne göre ayarlamayı bilmektedir. Kendine özgü bir deyişi ve anlatım tarzı vardır. Bunu sezmek zor değildir. Öykünmeden uzak kalarak özgün öyküşiirler yazmaktadır. Hiç kuşkusuz ki o gerçekten büyük bir yazardır. Edebi çocuk kitapları yazmış ve bundan sonra da en iyi yapıtları vereceğine kesinlikle inanıyorum. -Video Podgoreç