1974 yılında yayınlanan Koca Tembel, bir sonraki yıl Onca Yoksulluk Varken adlı romanıyla Goncourt Ödülüne değer bulunacak olan Romain Gary’nin yeteneğini ve ustalığını muştulayan bir roman olmuştu. Koca Tembel’in en belirgin özelliği, anlatım ve dildeki ince mizah ve güldürü öğesi. Konuysa şaşırtıcı ve eğlenceli ayrıntılarla gelişiyor. Paris’te devlet memuru olan Michel Cousin, Fas’a düzenlenen bir geziye katılır. Orada gördüğü bir piton yılanına hayran olur, yılanı alıp Paris’e götürür. Çevresiyle ilişki kuramayan, yalnız bir adam olan Michel, evcil hayvan besler gibi besler yılanı. Canlı hayvan dışında ağzına bir şey koymayan yılan için sağladığı beyaz fareleri de benimser. şık olduğu kız ise komşuları da bezdiren yılanın yakınlığından hiç hoşlanmamaktadır. Yılanın, yani Koca Tembel’in gelmesiyle başlayan felaketler birbirini izler. Romain Gary’nin mizah yüklü dili hemen her satırda okurun dudaklarına bir gülümseme oturtuyor. Tatlı, deli-dolu bir dil, şaşırtıcı, sıradışı ve yine de inandırıcı bir monologda biçimleniyor. Yalnızlık korkusu, sevgi açlığı, özgürlük özlemi gibi temel yönelişler Koca Tembel’in maskaralıklarında yansıtılıyor.