Üzerinde yaşadığımız coğrafyadaki insanların bir kısmı, son derece lüks ve refah içinde yaşarken; bir kısmı da yiyecek bir lokma ekmeğe, kafalarını sokacak sıcak bir yuvaya, giyebilecekleri bir hırka ve ayakkabıya, hastalıklarına şifa bulacakları doktora ve ilaca muhtaç olarak hayatlarını idame ettirmeye çalışmaktadırlar. Nebi (s.a.v) buyuruyor ki “İçlerinde aç insanların barındığı bir topluluktan Allah’ın zimmeti/himayesi kalkar”, “Komşusu açken tok yatan bizden değildir.