Lenin, 1918 Ocak ayında, “Alman devriminin yokluğunda yenilgiye mahkûmuz” demişti. Yenilgi, Lenin’in beklemediği bir yoldan geldi. Birinci Dünya Savaşı sonrasında ortaya çıkmış Alman devrimci hareketinin yenilgisi yeterince kavranmadığı sürece, bunu takip eden Nazizmi anlamak mümkün değildir. 1930’larda Avrupa’yı kasıp kavurmuş olan Nazi barbarlığı, yenilgiye uğramış devrimin yıkıntıları arasından doğmuştur. Buchenwald ve Auschwitz’e giden yol, 1919 ve 1920 yıllarında Berlin ve Bremen’de, Saksonya ve Ruhr’da, Bavyera ve Thuringia’da, hakkında çok az şey bilinen çarpışmalarla başlamıştır. Nazilerin simgesi olan gamalı haç, modern tarihe, ilk kez, bu çatışmalar sırasında karşı-devrimci askerlerin giysilerindeki amblem olarak girmiştir. Kararlı bir partinin çekirdeğinin bile var olmaması talihsizliğinin 1919’daki yıkıcı yenilgilere ve 1920’deki Kapp darbesinden sonra doğan devrimci olanakları kavrayamama yetersizliğine nasıl yol açtığını ilk bölümlerde görmüştük. Bu başarısızlıklar parti içinde, önderliği 1921 Mart Çılgınlığı’na sürükleyen bir sabırsızlık yaratmıştı. Sonra da bu travmatik deneyim 1923’deki yenilginin zeminini hazırladı.