Fakat Hürrem Sultan yalnızca harem erkanına boyun eğdirmeyi kurmamıştı; padişahı da, erkanını da, devleti de nüfuzuyla idare etmeye karar vermişti. Hürrem Sultan’da yalnızca bir his, bir emel hüküm sürüyordu: Hakimiyet O, nüfuzunun bölünmesini istemiyordu. Padişahı güzelliğiyle elde etmeyi, sarayın ve devletin yegane sultanı olmayı arzu ediyordu. Bu arzusunu yerine getirmek için hileyi, ihaneti, cinayeti, her şeyi göze alıyordu.