“…Buharlar, gezindiği mermerden yükseldikçe, taşa basan minik tabanlarım açıkta kalıyor. Başparmağımı uzatınca üzerindeki köpükler, akan sulara karışıyor.Akdeniz kadınının çıplak, özgür rahatlığını sınırlayan terliklere değiyor nazarım. Unutur gibi olduğum o kötü olayı yeniden anımsatıyor bunlar.Ne de olsa pabuç familyasındanlar…Tekme atar gibi ayaklarımdan fırlatınca, kapıyı çarpıp düşüyorlar.”