“Bu Fransız düşünürün, coşkulu dinleyicileri College de France’ın salonlarını doldurmaya çeken ve Fransa’nın dışına taşan büyük ünü hangi alımlılık ve büyüden doğmuştu? Bu, kuşkusuz, Bergson’un filozofik üretiminin yalnızca içeriğinden değil, üstelik bir de formundan kaynaklanıyordu. O’ndan başka hiç kimse düşüncenin o Fransızlara özgü saydamlığını bu denli bir sanat anlayışıyla yetkinleştirmemiş, düşüncelerin ruhsal ritmini yansıtan bir konuşmayla bağlamamıştır. Öyle bir konuşma ki, insana sözcüklerin kullanıldığını adeta unutturuyordu. Bergson’un anlatımındaki plastik saydamlık, filozofların genellikle geliştirmedikleri bu erdem, o çağdaki yaşama felsefesinin çok sayıda temsilcileri arasında O’na en öndeki yeri veriyordu.”Max Scheler