Anlattıklarımız, yazdıklarımız, çizdiklerimiz, bu kısa hayattan izlenimlerdir. Bunlar bazen bir sinema perdesinde titreşir, bazen bir kitabın yapraklarında hışırdar, bazen de bir aile yemeğindeki sohbetlere karışır. Bu sancılı ve sarsıcı hayatın geride bıraktığımız perdelerini bir şekilde başkalarına açma arzusunu bastıramayız. Geçip gitmekte olan uçucu bir şeyi böylece kavramaya çalışırız sanki. Avcumuzda hayatımızdan izler kalsın, sönmekte olan bir hayatın isi başkalarının üzerine de sinsin isteriz.
Resimli camları olan ve bu resimleri duvara yansıtan, fenere benzer bir araçtı “hayalifener”. Tuncer Erdem, hayata ait hayallerini, izlenimlerini çizgi ve şiirlerle duvara yansıtıyor.