Anka ben, her insan gibiyimEli, ayağı ve beyni çamurÇamurdan yaratılmışımCümle âlem bunun için ağlarKorkuya umut diye sarılmış fidanKaranfilden kan sızarİnsan etine doymayızÖlürüz,ÖldürürüzBeni kanlı ellere bırakma!Koynuna al Anka!Hani derdin ya …aşk ölümsüzdürİşte o gün; bugündürEvren suskunSevgi çaresizKonuş Anka!Dilin dilimeSesin sesime değsin“Anka, şimdi sen uzak bir masal değilsin.”