Bireyin kendi iç zenginliğinin kaybedildiği, etik değerlerin yok olduğu günümüz dünyasında artık, beynimizi doğru şekilde yönetebildiğimiz söylenemez ve bu yüzden de ne büyük uygarlıklar ne de sağlıklı ilişkiler kurulabilir. Yapay yollarda ya da kırılgan bir köprüde yürüyüp duruyoruz sadece.Medenileşme, özgürlük, huzur, modernizm, kardeşlik vaatleriyle birlikte mitlerin tamamıyla kaybolduğu, sislerin gerisinde kaldığı bir çağ bu yirmi birinci yüzyıl. Yine de insan olmanın tadını çıkarmak lazım. Korunabilmek için makinelerden, görünmez tellerle dolaşmak lazım. Sevgiyi kaybetmemek lazım!