Küçümen gözlerin sahibi:“Çok yoruldum, çok!” dedi.“Uzaklardan mı geliyorsun?” diye sordum.“Öyle sayılır… Hem bir serçe uzaklara gitmese, uzaklardan gelmese bile yorulabilir. Serçe olmak kolay değildir. Aynı yerde, aynı çevrede olsa bile sürekli hareket etmesi gerekir. Yaşayabilmek için çevik olmak, sürekli hareket etmek, uçmaya hazır olmayı unutmamak gerekir. Böylesi davranışlar da yorar serçe olanı…”“Uçmayın, devinmeyin, dinlenin!” dedim.“Dinlenmek mi??Yitiğimi bulamadım ki dinlenebileyim. İçimde yaşayan ‘bulma umudu’ beni sürekli devinime, sürekli uçuşa zorluyor. İçimdeki umut sussa uçmayı bırakabilirim. Çok yorgunum, çok! Kanat diplerim sızım sızım sızlıyor!