adını koymaya karar vermeden öncebabanla saatlerce bir ada’da yürüdükyüz yıldır aynı yerde duruyordu zeytin ağaçlarıkokusu unutulan taş evlerin arasındanyabancı bir mezarın içinden geçtiksönmüş mumlar vardı başlıklarındaaranılan cenneti bulmuş gibitoprağın huzurlu koynunda uyuyordukaderi yazgısı tarih olan insanlarbelki de sürgündü her ölüm