Şiir yolculuğuma ilk kitabım 0 RH-NULL ile başladım, şimdi ikinci kitabım ÇOĞU İSİMSİZ ile karşınızdayım. İlk kitabımda şiirlerimi 0’dan (-) 154’ e kadar hüzün sırasına göre sıraladım. Hüzün de mutluluk gibi sonsuzluğun bir parçasıydı, zıtların birbirini var ettiği dünyada negatif olmadan pozitifin de bir değeri olamazdı. Bu kitabımda ise şiirleri 0’dan (+) 101’ e kadar sıraladım. Varoluşu, hayatı, aşkı ve ölümü yüreğimden süzerek mısralara dökmeye çalıştım. Hepimiz biliyoruz ki şiir okura ulaştığında artık şaire değil kalbine dokunduğu kişiye aittir. Bu nedenle, şiirlerime isim koymamayı tercih ettim. Her şiir okurun kalbinde bıraktığı iz kadardır, ismi de o izde saklıdır. Şiire verilen ismin, şiiri mahkûm ettiği kanaatinde olduğumdan ilk kitabımda hiçbir şiire isim koymadım. İkinci kitabımda ise bazı şiirlere kalbimde bıraktıkları izleri isim olarak koydum ve sizlerle paylaşmak istedim. Tüm şiir seven okuyucuların beğenisine sunarız…Sen Gidince Sen gidinceResimlerin ölürdü Ceset gibi kokardı albümlerEtlerini dökerdi kuşlarİntihar ederdi kahve içtiğin fincan Parmak izin silinince kulpundan  Küçülürdü ev Tablolar düşerdi buruşan duvarlarındanÇizgileri titrerdiGiydiğin pijamamınTek kişilik olurdu koca yatakBir yanı yatalakKüserdim sessizliğeKurşun asker gibi beklerdim geceyiBir koltuktan kalkar diğerine otururdu zamanSen gidince Görünmez olurdumKalbime yağardı yağmurİçimden geçip giderdi kadınlar