YIKANDIKÇA AZGINLAŞAN BİR ATEŞ GİBİ Adını doğruyorum. Bir yalnızlığı doğrar gibi doğruyorum adını. Yatılı bir okulun bahçesinde. Hüzne ve acıya boşalan Gizli işsizliklere. Yapraklara ve öğretmenlere dokunmadan. Korkuluklara. Sessiz ve tenha adımlarla. Gizliliklere ve gizlenmeğe alışarak. Adını soyuyorum. Bu kenti dize getirmek için. Bu kenti ve her şeyi. Soyuyorum adını. Geriye bir kimsesizliğin kalıyor. Onu alıp yüzüme gözüme sürüyorum. Kalbime. Hiç uğrak vermeyen kalbime, Adını kesiyorum. Yalaz bir bıçakla. Ustura ağızlı bir Hartlap bıçağı. Maraş yapısı. Bazen Diyarbakır’da rastlanır gölgesine.Adını kesiyorum. Bir yalnızlık doğuyor ötgür. Ötgür bir gece yaşıyorum. Bir yasağı bütün hıncımla boğuyorum. Yanlış bir Devletin yasağını.