Sabah olmuş güneş tüm zarafetiyle doğmuştu. Küçük evin içine süzülen ışık süzmeleri Rabia’yı uyandırmıştı. Rabia, uyuyan kızına sevgi ve merhamet dolu gözlerle bakıyordu. Çocuğunun sayıkladığını hissetti. Usulca kulağını kızının küçük ağzına götürdü. Kızı ” baba, baba, baba” diye sayıklıyordu. Gözleri yaşardı, boğazına bir şey düğümlendi. Kocasını gözlerinin önüne getirdi. Haykırmak istedi, ama yapamadı. Hıçkırarak ağlamak istiyor, lakin boğazına birşeyler takılıyordu. Kızını uyandırmamak için odadan çıktı. Küçük mutfağa girdiğinde uzun zamandır yapmak istediğini yaptı ve hüngür hüngür ağladı.